DRØME

Verslag Westhoek TutorLab

// april 17th, 2009 // No Comments » // Drøme TutorLabs - Westhoek De Panne

Op 12 april 2009 genoten we met diverse intermediairen uit jeugd-, welzijn en jongerenorganisaties (regionale en provinciale werking) van een workshop over het onderwerp “Serious Urban Gaming”. Deze meeting vondt plaats in De Panne (West-Vlaanderen).

» bekijk hier het videoverslag (inloggen noodzakelijk)

Verhaal 3

// april 3rd, 2009 // No Comments » // Team 4 - Shagedelics

Ik heb gewerkt tot 46 jaar, ik was gehuwd en verdiende goed.
Wij hadden schulden van + 1.000.000 Bef. door borg te staan voor derden. We moesten rond de 10.000 Bef. per maand afkorten.
Ik kwam ziek en kon niet meer werken. Mijn inkomen verminderde met 20.000 Bef. per maand. Na zes maanden verliet mijn vrouw mij met de kinderen. Het kwam tot een echtscheiding met als gevolg: onderhoudsgeld betalen voor de kinderen.
Ik kreeg een vervangingsinkomen van 27.500 tot 28.000 Bef. per maand. Ik woonde in een huis met een huur van 5.500 Bef. per maand, onderhoudsgeld: 4.500 Bef, samen 10.000 Bef. + electriciteit, enz.
De schulden werden verdeeld tussen mij en mijn ex-vrouw, elk + 500.000 Bef. Ik kon dat niet meer afbetalen.
Ge voelt je daar zo goed niet bij, ge zit altijd met de vrees als de postbode komt, of er geen aangetekende brief is, of als er geen gerechtsdeurwaarder zal komen.
Ge kijkt eerst zelf hoe ge het zou kunnen afbetalen want ge wilt niet dat ze er buitenhuis van afweten. Ge schrijft eerst zelf naar de schuldeiser met wat je kan afbetalen maar die aanvaarden die bedragen niet die ge voorstelde. Dan zit ge weer in een put. Dan ga je eens kijken naar het sociaal centrum als ze je kunnen helpen, dat was een beter gevoel dan naar het O.C.M.W. te gaan.
Ze zegden mij daar van in budgetbegeleiding te gaan en er werd mij daar gezegd dat ik ging moeten leven van 1.500 Bef. per week. De eerste weken heb ik moeten op mijn tanden bijten, dan begon dat een beetje te gaan maar zeer moeilijk. Het was een voordeel dat ik niet rook want dan ging dat niet.
Vanaf de dinsdag zit ge al te kijken tegen dat het vrijdag is, voor achter uw leefgeld te gaan.
Dan ben ik naar 2.000 Bef per week gekomen, in tussentijd viel er al 1.500 Bef af van het onderhoudsgeld.
Ik had mij laten inschrijven in de Mandel voor een huisje.
Ik werd 4 maal opgenomen in het ziekenhuis. Ik ben in contact gekomen met de sociale dienst van het ziekenhuis, die hebben contact opgenomen met de Mandel en in 2 maanden had ik een klein huisje maar zonder comfort, wel een oud zitbad.
Doordat de huur verminderde en nog eens 1.500 Bef. onderhoudsgeld wegviel begon ik al een klein beetje klaarheid te zien in mijn rekeningen. Tot op heden leef ik nu met 2.500 Bef. per week, wat nog niet veel is. In het begin had ik er niet veel moed in maar een keer dat ge de schulden ziet verminderen dan gaat het al een beetje beter, maar ge moet nog niet te veel kopen of uitgaan.
Overlaatst nog ga ik met mijn vrienden naar de bowling, de vrijdag omdat het dan van 4 tot 7 maar 50 Bef is in plaats van 120 Bef voor een beurt. Als de bowling gedaan is vroegen mijn vrienden: ga je nog een keer mee iets gaan drinken ? Ik zegde dat ik niet kon, ik durfde niet zeggen dat ik geen geld genoeg bij me had. We komen buiten, één van mijn vrienden blijft nog een beetje babbelen en vroeg: toe ga mee. Achter 5 minuten zegde ik: kijk ik heb te veel betalingen deze maand en dat ik nog 5.000 Bef. had voor 2 weken. Hij twijfelde een beetje en zegt: hier 1.000 Bef., die moogt ge hebben van mij en ik moet ze niet terughebben want ik verdien nu goed en ik weet wat het is zonder geld te zitten. Ik was beschaamd, ik heb dan gemaakt dat ik altijd geld bij mij had voor zo’n geval.

http://www.kuleuven.be/thomas/pastoraal/vieringen_archief/4ing_volledig/volwassene/Campagnes/Welzijnszorg/WZZ_2001/bezinningsavond.htm

Verhaal 2

// april 3rd, 2009 // No Comments » // Team 4 - Shagedelics

“Mijn man en ik hadden beiden een goedbetaalde job. Maar kort na elkaar kreeg mijn man twee hartinfarcten. Bovendien bleek dat hij maagzweren had, en dat zijn rug totaal versleten was. Hij besefte dat zijn carrière erop zat. Gevolg: een depressie en twee zelfmoordpogingen. Maar met mijn inkomen en de uitkering van mijn man – die invalide verklaard werd – kwamen we toch nog rond.
Tot ik migraine-aanvallen begon te krijgen. Vier maanden later kreeg ik een herseninfarct, mijn arm was verlamd. Momenteel moeten wij de kosten voor ziekenhuis en medicijnen
beginnen afbetalen. We hebben een belastingaanslag van 1000 € gekregen, en dat zet ons het mes op de keel. Ik had een afbetaling voorgesteld aan de belastingen, maar die stuurden een deurwaarder, waardoor het bedrag steeg naar 1460€! Zo komen wij in een spiraal van armoede terecht. Ik vecht ertegen, ik schrijf brieven, doe telefoontjes … maar er is geen genade voor ons,
“armen”. Ik denk vaak: “Haal het niet te hoog in je hoofd, want je kan door ziekte of andere omstandigheden ook geraken waar ik nu zit”

Verhaal 1 – Marleen

// april 3rd, 2009 // No Comments » // Team 4 - Shagedelics

Marleen: “Hoe vertel je je kinderen voor wie de wereld een groot feest is van ontdekking en plezier, dat die wereld ook hard en koud kan zijn? Dat vriendschap, gelijkheid, wederzijds respect, familie een illusie is. Wat doe je als zaken zoals bezoek aan de dokter, schoolrekeningen, het vinden van een nieuwe woonst, opeens niet zo vanzelfsprekend meer zijn?

Marleen: “Ik ben door omstandigheden in deze problemen geraakt. Mijn huwelijk liep op de klippen en ik bleef met mijn kinderen achter. Met mijn ex-man heb ik nog steeds goed contact, maar ook hij heeft het financieel moeilijk. Hij is opnieuw getrouwd en ook bij zijn ‘nieuwe’ vrouw heeft hij kinderen. Hij kan amper het hoofd boven water houden. Ik begrijp het wel, maar toch zit ik nu met hevige problemen. Ik leef van een bijstandsuitkering. Werken kan ik niet, want inmiddels ben ik door ziekte honderd procent afgekeurd. Het geld dat binnenkomt is 629 euro en het overgrote deel gaat naar de huur, gas en licht en de vele schulden die gemaakt zijn bij de sociale dienst. Want mijn koelkast ging stuk en ik had een nieuw fornuis en ook nog een wasmachine nodig. Het waren noodzakelijke aankopen waar ik niet onderuit kon, maar waar ik het geld niet voor had. Ik kreeg een lening bij de dienst om ze aan te schaffen. Daardoor bleef ik achter met een schuld die me nog steeds achtervolgt. Uiteindelijk kreeg ik steeds minder uitkering, omdat de lening erop werd ingehouden. Met moeite kon ik gas en licht betalen en zo nu en dan had ik zelfs geen geld voor de huur. Maar die moest doorlopen, wat er ook gebeurde. Ik kon mijn kinderen toch niet een dak boven hun hoofd ontzeggen! Maar de rekeningen stroomden binnen. De enveloppen wilde ik niet openen en ik stopte ze weg, in de kast, achter de bank, waar dan ook. Zolang ik ze maar niet hoefde te zien.
Ik blijf dromen, maar op dit moment weet ik niet hoe ik eruit moet komen. Maar ik moet vechten, voor mijn kinderen.”

http://74.125.77.132/search?q=cache:LLwsUI1WhCkJ:www.kuleuven.be/thomas/images/algemeen/vorderingsplan/bestanden/ded99263dec6140910d67cae52494eb7/Armoede.doc+getuigenissen+armoede+leefloon&cd=5&hl=nl&ct=clnk&gl=be